Φοράει γυαλιά για να μην αναγνωρίζεται,
είναι μεταμφιεσμένος σε γυναίκα,
έκανε λευκό γάμο με συνταξιούχο του ΤΣΑΥ,
ταξιδεύει με το πλοίο της γραμμής,
πηγαίνει για τα απαραίτητα λουτρά,
και διαβάζει ελληνικές εφημερίδες για το ξεκάρφωμα!

Ο μεγάλος Λιβανέζος ποιητής Χαλίλ Γκιμπράν [1883-1931] μεταξύ των αριστουργημάτων που έγραψε, είναι και το έργο του "Ο Κήπος του Προφήτη".
Το ποίημα εκδόθηκε το 1923 !!!! Ιδού ένα απόσπασμα :
"Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.


Αυθεντικός τίτλος έρευνας:
Happy Guys Finish Last: The Impact of Emotion Expressions on Sexual Attraction
Αυτή η έρευνα εξέτασε τη σεξουαλική ελκυστικότητα των ατόμων που αποδίδουν δια της έκφρασης τους συναισθήματα ευτυχίας, υπερηφάνειας και ντροπής.
Οι Jessica L. Tracy & Alec Beall από το University of British Columbia σε δύο μελέτες χρησιμοποιώντας διαφορετικές εικόνες και σε δείγμα (1041 άτομα) με μεγάλο ηλικιακό εύρος διαπίστωσαν μεγάλες διαφορές σε σχέση με το φύλο που αφορούσαν τη σεξουαλική ελκυστικότητα αυτών που έδειχναν μέσω της έκφρασης τους ευτυχισμένοι. Οι γυναίκες που είχαν την έκφραση ευτυχίας στα πρόσωπα των φωτογραφιών, που επιδείκνυαν στους συμμετέχοντες άνδρες στην έρευνα, χαρακτηρίζονταν περισσότερο σεξουαλικά ελκυστικές ενώ το αντίθετο με τους άνδρες που έδειχναν ευτυχισμένοι. Στην περίπτωση των ανδρών περισσότερο σεξουαλικά ελκυστικοί χαρακτηριζόταν αυτοί που έδειχναν μελαγχολικοί. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με την υπερηφάνεια. Οι γυναίκες την προτιμούν στους άνδρες ενώ οι άνδρες όχι στις γυναίκες. Στην έκφραση της ντροπής και τα δυο φύλα είχαν την ίδια θετική θέση.
Επιδράσεις που οφείλονται σε μεγάλο βαθμό σε εξελικτικές και κοινωνικοπολιτιστικές αιτίες. Συνολικά, αυτή η έρευνα αυτή παρέχει την πρώτη απόδειξη ότι οι διαφορετικές συναισθηματικές εκφράσεις έχουν αποκλίνουσες επιδράσεις στη σεξουαλική ελκυστικότητα ανδρών και γυναικών ανεξάρτητα από την ηλικία.
Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι:
Οι γυναίκες που η έκφραση τους δηλώνει ευτυχία και λιγότερο ντροπή καθίστανται περισσότερο σεξουαλικά ελκυστικές για τους άνδρες, ενώ το αντίθετο αν εκφράζουν υπερηφάνεια.
Οι άνδρες καθίστανται περισσότερο σεξουαλικά ελκυστικοί για τις γυναίκες όταν εκφράζουν υπερηφάνεια και λιγότερο ντροπή, ενώ το αντίθετο αν εκφράζουν ευτυχία. Δηλαδή τα πολλά χαμόγελα σίγουρα κάνουν τους άνδρες πιο συμπαθητικούς, αλλά λιγότερο σεξουαλικά επιθυμητούς.


Τα οφέλη από την κατανάλωση άφθονου νερού έχουν διογκωθεί τόσο πολύ, ώστε όσοι ακολουθούν τις επίσημες συστάσεις και πίνουν 6-8 ποτήρια την ημέρα μπορεί να βλάπτουν τον εαυτό τους, υποστηρίζει μια βρετανίδα γιατρός.
Όπως γράφει στην «Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση» (BMJ), οι συστάσεις αυτές «όχι μόνο είναι ανοησίες, αλλά ανοησίες που έχουν καταρριφθεί πλήρως».
Το σχετικό άρθρο υπογράφει η δρ Μάργκρετ ΜακΚάρτνεϊ, γενική ιατρός στη Γλασκώβη και ιατρική αρθρογράφος σε μια εφημερίδα. Όπως υποστηρίζει, τα οφέλη του νερού έχουν διογκωθεί «από οργανισμούς με συγκεκριμένα συμφέροντα», όπως οι εταιρείες εμφιαλωμένου νερού.
Η δρ ΜακΚάρτνεϊ ισχυρίζεται ότι μελέτες έχουν δείξει πως η κατανάλωση νερού όταν δεν διψάει κανείς μπορεί να διαταράξει την πνευματική συγκέντρωση αντί να την διεγείρει, ενώ άλλες μελέτες υποδηλώνουν πως χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την απολύμανση του εμφιαλωμένου νερού ενδέχεται να είναι επιβλαβείς για την υγεία.
Υποστηρίζει επίσης ότι η υπερκατανάλωση νερού μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ύπνου, επειδή ξυπνάει κανείς το βράδυ για να πάει στην τουαλέτα, ενώ επικαλείται και μελέτες που υποδηλώνουν ότι το πολύ νερό μπορεί να βλάπτει τη νεφρική λειτουργία αντί να την προστατεύει.
Γράφει ακόμα πως το υπερβολικά πολύ νερό μπορεί να οδηγήσει σε μια σπάνια, αλλά δυνητικά σοβαρή, κατάσταση που λέγεται υπονατριαιμία και χαρακτηρίζεται από σοβαρή ελάττωση των επιπέδων νατρίου (αλάτι) στον οργανισμό. Η υπονατριαιμία μπορεί να προκαλέσει οίδημα στον εγκέφαλο.
Σύμφωνα με μια μετανάλυση που δημοσιεύθηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Φυσιολογίας», από υπονατριαιμία κινδυνεύουν κυρίως οι δρομείς μεγάλων αποστάσεων που πίνουν πάρα πολύ νερό για να μην αφυδατωθούν όταν τρέχουν.
Ένας άλλος γιατρός που αναφέρεται στο σχετικό άρθρο υποστηρίζει πως δεν υπάρχει επιστημονική βάση στον ισχυρισμό ότι το νερό μπορεί να μας βοηθήσει να αδυνατίσουμε.
Ο καθηγητής Στάνλεϊ Γκόλντφαρμπ, ειδικός σε θέματα μεταβολισμού από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια λέει ότι «οι υπάρχουσες ενδείξεις είναι ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν στοιχεία. Εάν τα παιδιά πίνουν περισσότερο νερό, αντί για τις θερμίδες των αναψυκτικών, ασφαλώς θα ωφεληθούν… αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η κατανάλωση νερού μεταξύ των γευμάτων ελαττώνει την πείνα στη διάρκεια του φαγητού».
Πηγή: medicalnews.gr
του Γιώργου Αυγερόπουλου
Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό. Ειδικά στο Μεξικό, οι αστυνομικοί όπως γνωρίζουν πολλοί, θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι. Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου χθες Τετάρτη 29/6 στο Σύνταγμα, ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική αστυνομία παίρνει δίκαια και με διαφορά το βραβείο βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που καμία σχέση δεν είχε με καταστολή αλλά ήταν ένα συνεχές φλερτ με τον θάνατο.
Από θαύμα δεν θρηνήσαμε νεκρούς. Και ο κ. Παπουτσής θα πρέπει να ανάψει λαμπάδα στον Θεό που πιστεύει, καθώς μόνο στην καλή του τύχη θα πρέπει να αποδοθεί το γεγονός ότι δεν απολογείται σήμερα για θύματα.
Το σχέδιο εκκένωσης της πλατείας Συντάγματος τις δύο τελευταίες μέρες, ήταν ένα "γιουρούσι" όπως εύστοχα παρατήρησε ο Αϊμάν, Ισπανός δημοσιογράφος που εργάζεται για το Al Jazeera. Ένα γιουρούσι, εναντίον όλων και όποιον πάρει ο χάρος. "Μα καλά τι αστυνομία είναι αυτή που έχετε;" με ρώτησε αγανακτισμένος. "Είστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον ακόμα" μου είπε με νόημα χαμογελώντας.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Περίπου στη 13.30 υπάρχει πολύς κόσμος συγκεντρωμένος μπροστά από την Βουλή. Δεν είναι κουκουλοφόροι. Δεν πετάνε πέτρες. Είναι γέροι, νέοι, γυναίκες, άντρες, φοιτήτριες και φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι που φωνάζουν συνθήματα, ρίχνουν την γνωστή μούντζα προς το κοινοβούλιο, και οι πιο θερμόαιμοι μπροστά - μπροστά άντε να εκτοξεύουν καμιά βρισιά εναντίον των αστυνομικών και να κουνάνε τα κιγκλιδώματα που έχουν στηθεί μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Τίποτα το σημαντικό δηλαδή που να δικαιολογεί αυτό που θα ακολουθήσει. Ξαφνικά από παντού, από δεξιά, από αριστερά και από το κέντρο, αρχίζει μια γενική επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων που απωθούν τους διαδηλωτές προς τα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος. Φανταστείτε δηλαδή χιλιάδες ανθρώπους να τρέχουν αλλόφρονες προς ένα στενό άνοιγμα το πλάτος του οποίου δεν ξεπερνά τα δέκα μέτρα. Από πίσω τους τα ΜΑΤ, ρίχνουν μέσα στο πλήθος χειροβομβίδες κρότου λάμψης και δακρυγόνα, προκαλώντας πανικό. Άνθρωποι καίγονται από τις φλόγες, πνίγονται από τα δακρυγόνα δεν βλέπουν μπροστά τους και αρχίζουν να ποδοπατούν ο ένας τον άλλον και να κουτρουβαλούν στα σκαλιά. Υπάρχουν άνθρωποι λιπόθυμοι, άλλοι ποδοπατημένοι μέσ' τα αίματα. Παρόλα αυτά οι αστυνομικοί δεν αποχωρούν. Χτυπάνε με τα γκλομπς όποιον βρουν μπροστά τους, ανθρώπους δηλαδή που τρέχουν να σωθούν πατώντας ο ένας πάνω στον άλλον.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Πέρα από την δράση των προβοκατόρων η οποία έχει καταγραφεί σε βίντεο και φωτογραφίες που βγήκαν και θα συνεχίσουν να βγαίνουν τις επόμενες μέρες, πέρα από τους μπαχαλάκηδες την δράση των οποίων απεχθάνομαι και διαφωνώ κάθετα, η πέτρα είναι πλέον εύκολο να φύγει από το χέρι οποιουδήποτε, που τον χτύπησαν, τον ψέκασαν, και είναι άνεργος, άστεγος - ναι, υπάρχουν πλέον νεοάστεγοι - και κάθε μέρα γίνεται φτωχότερος χωρίς να βλέπει διέξοδο από πουθενά.
Δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα βλέποντας μια άνευ προηγουμένου αγριότητα να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου. Ένιωσα τον ίδιο φόβο που έχω νιώσει σε ζόρικες περιοχές του πλανήτη. Ένιωσα τον φόβο του θανάτου. Καθώς νόμιζα πως ήταν η ιδέα μου και πως είχα ξεσυνηθίσει να δουλεύω στην Ελλάδα - έχω να δουλέψω στη χώρα μου από το έτος 2000- ρώτησα παλιούς μου συναδέλφους αν είχαν ξαναζήσει κάτι τέτοιο εδώ. Μου απάντησαν πως δεν είχαν ξαναζήσει κάτι παρόμοιο.
Θα ήθελα λοιπόν ένας λογικός άνθρωπος από το υπουργείο "Προστασίας του Πολίτη" (το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πλέον ο τίτλος του μου θυμίζει το Υπουργείο Αγάπης του Όργουελ στο 1984) να μου απαντήσει στις εξής ερωτήσεις: