Far Above T
Το far above the moon είναι ακριβώς οι σκέψεις μου….(τουλάχιστον όσα post διάβασα μέχρι στιγμής)
Και όμως κινείται….κάτι κινείται….στης σκέψεις και στης συνειδήσεις των ανθρώπων!!! Και όσο αποχαυνωμένοι και
αν μοιάζουμε όλοι εμείς που καθόμαστε μπροστά σε ένα pc και
μπαίνουμε στο διαδίκτυο είτε για να δουλέψουμε είτε για να διασκεδάσουμε…τελικά δεν μας πήρε ο ύπνος….
Κάνει ο καθένας την προσωπική του εφημερίδα δημιουργώντας το blog του, και όλοι μαζί έναν πολύχρωμο , πολυφωνικό δίαυλο επικοινωνίας . Που όλοι έχουν πρόσβαση free να διαβάσουν απόψεις και να εκφράσουν της δικές τους.
Τα blogs είναι αυτό που ντεμοντέ θα λέγαμε « η φωνή του λαού» Δεν είναι καθοδηγούμενα ούτε υποκινούμενα από πουθενά… δεν είναι μέσω μαζικής ενημέρωσης…δεν έχει διευθυντές… δεν έχει κυβερνητικά ή μη κυβερνητικά συμφέροντα να προβάλει. Δεν λογοκρίνεται!!!!
Τα blogs δίνουν σε όλους μας ένα βήμα να πούμε αυτά που μας απασχολούν…ένα βήμα που κανείς δεν μπορεί να φιμώσει.!!!
Η συγκέντρωση στο Σύνταγμα δεν διαφημίστηκε από την τηλεόραση…ήταν η φωνή μας….και ήταν δυνατή !!!!
Παρασκευή 31 Αυγούστου 2007
Πέμπτη 30 Αυγούστου 2007
Οδηγός διαχείρισης κρίσεων

"Τι να κάνετε αν είστε κυβέρνηση και καίγεται ο κόσμος”
1. Πετάξτε τη γραβάτα. Στην ενημέρωση από τους επιτελείς, υποχρεωτικά πουκάμισο και ελαφρύ εκδρομικό μπουφανάκι για τον πρωθυπουργό και σκέτο πουκάμισο με σηκωμένα μανίκια για τον υπουργό Δημόσιας Τάξης (σε στυλ “ανασκουμπωμένος”). Απαραίτητα προβληματισμένο και βλοσυρό ύφος όταν κάνετε δηλώσεις.
2. Αποφύγετε κάθε συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 24. Τέτοιες στιγμές ο κόσμος δεν έχει κέφια και πιθανόν να μην είναι τόσο αδιάφορος όσο θα θέλατε στο ζήτημα του αποχαρακτηρισμού των δασικών εκτάσεων. Καλό θα ήταν επίσης να μην θυμηθεί ότι προ ενός μήνα πιαστήκατε στα πράσα να προωθείτε νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων σε δασικές εκτάσεις. Ούτε ότι αυτά που καίγονται, τα παζαρεύετε με επιχειρηματίες για γκολφ.
3. Διαδώστε ανωνύμως ότι τις φωτιές τις βάζει η αντιπολίτευση. Σας μετατρέπει αυτομάτως σε θύμα της κατάστασης και προσελκύει συμπάθεια για σας. Το πρόβλημα είναι ότι το πιστεύουν μόνο αυτοί που θέλουν να το πιστέψουν.
4. Δώστε εντολή να διερευνήσει το ζήτημα η ΕΥΠ και η Αντιτρομοκρατική. Αν κάποιοι δεν είναι τόσο μαλάκες να πιστέψουν ότι τις φωτιές τις βάζει η αντιπολίτευση, μπορεί να είναι αρκετά μαλάκες να πιστέψουν ότι τις βάζουν γνωστοί άγνωστοι κουκουλοφόροι αντιεξουσιαστές - σαν αυτούς που συνελήφθησαν τις προάλλες στην Πάρνηθα. Ή πράκτορες εχθρικών δυνάμεων. Ή εχθροί της ορθοδοξίας. Σημασία έχει να υπάρχει πάντα κάποιο σκοτεινό και αδιευκρίνιστο κίνητρο και να μπορεί να αερολογεί κανείς χωρίς κόστος. Πρέπει παράλληλα να είναι σαφές ότι κανείς δεν θα ήταν τόσο χαμερπής να βάζει φωτιές, μόνο και μόνο επειδή του έχετε κλείσει το μάτι ότι θα μπορέσει να χτίσει.
5. Αν δεν πιάσει τίποτα από όλα αυτά, ρίχτε το στις κλιματικές αλλαγές του πλανήτη. Σας κάνει να φαίνεστε αδύναμοι και ευάλωτοι, αλλά ενήμεροι, ευαίσθητοι και αποφασισμένοι. “Τι να κάνουμε, βλέπετε τι γίνεται σε όλο τον κόσμο, πρέπει να το παλέψουμε…” Η δήλωση είναι φτιαγμένη για να την πείτε στην περίπτωση που θα ανέβει η στάθμη της θάλασσας κανά δυό μέτρα , αλλά σε περίπτωση ανάγκης μπορεί να δουλέψει και για πυρκαγιές.
6. Ρίχτε το στην εθνική πολιτική. Εξαγγείλτε ένα εθνικό “κάτι”, και πείτε ότι πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι μπροστά στην εθνική τραγωδία. Αυτό κάνει την αντιπολίτευση να φαίνεται ιδιοτελής και καιροσκοπική όταν προσπαθεί να επωφεληθεί με αισχρό τρόπο από το χάος που δημιουργήσατε. (Γενικώς, ρίχτε τα όλα στην αντιπολίτευση. Στο χάλι που είναι, είναι σε θέση να λέει μόνο για τους διορισμούς στην Πυροσβεστική.)
7. Πάρτε κανά κεφάλι. Του εισαγγελέα Ζορμπά κατά προτίμηση, καθώς και του σοφέρ του. Δείχνει αποφασιστικότητα να οδηγήσετε το μαχαίρι στο κόκαλο, όπως ο Κρέων στην Αντιγόνη. Γενικώς διαδώστε την οργή του Πρωθυπουργού. Τον βγάζει εξ αρχής λάδι και τον τοποθετεί από την πλευρά των αγανακτισμένων.
8. Ματαιώστε κανά δυο προεκλογικές συγκεντρώσεις μέχρι να ξεχαστεί το ζήτημα. Ο κόσμος δεν μπορεί να ακούει για απανθρακωμένους και ένα λεπτό μετά να βλέπει καραμούζες, καπνογόνα και Σπανουδάκη. Αφήστε κανα δυο εικοσιτετράωρα να ξεχαστεί λίγο το πράγμα, να επανέλθει η ζωή στους κανονικούς της ρυθμούς και μην κάνετε συγκεντρώσεις αν δεν έχει αρχίσει να ξαναπροβάλλεται η Μαρία η άσχημη.
9. Σε περίπτωση που δεν αναβληθεί η συγκέντρωση, φορέστε τουλάχιστον σκούρα γραβάτα. (Ισχύει και για την αντιπολίτευση).
10. Εκφράστε τα βαθιά σας αισθήματα on camera. Αλληλεγγύη και συμπαράσταση, συλλυπητήρια και τα ρέστα και φυσικά, “όπου είναι δάσος θα ξαναγινεί δάσος”. Το έχουν ξανακούσει και το περιμένουν. Μην ανησυχείτε, σε ένα μήνα δε θα το θυμάται κανένας."
Και βεβαίως τα παραπάνω ισχύουν για κάθε κυβέρνηση, ανεξαρτήτως χρωματισμού...
1. Πετάξτε τη γραβάτα. Στην ενημέρωση από τους επιτελείς, υποχρεωτικά πουκάμισο και ελαφρύ εκδρομικό μπουφανάκι για τον πρωθυπουργό και σκέτο πουκάμισο με σηκωμένα μανίκια για τον υπουργό Δημόσιας Τάξης (σε στυλ “ανασκουμπωμένος”). Απαραίτητα προβληματισμένο και βλοσυρό ύφος όταν κάνετε δηλώσεις.
2. Αποφύγετε κάθε συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 24. Τέτοιες στιγμές ο κόσμος δεν έχει κέφια και πιθανόν να μην είναι τόσο αδιάφορος όσο θα θέλατε στο ζήτημα του αποχαρακτηρισμού των δασικών εκτάσεων. Καλό θα ήταν επίσης να μην θυμηθεί ότι προ ενός μήνα πιαστήκατε στα πράσα να προωθείτε νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων σε δασικές εκτάσεις. Ούτε ότι αυτά που καίγονται, τα παζαρεύετε με επιχειρηματίες για γκολφ.
3. Διαδώστε ανωνύμως ότι τις φωτιές τις βάζει η αντιπολίτευση. Σας μετατρέπει αυτομάτως σε θύμα της κατάστασης και προσελκύει συμπάθεια για σας. Το πρόβλημα είναι ότι το πιστεύουν μόνο αυτοί που θέλουν να το πιστέψουν.
4. Δώστε εντολή να διερευνήσει το ζήτημα η ΕΥΠ και η Αντιτρομοκρατική. Αν κάποιοι δεν είναι τόσο μαλάκες να πιστέψουν ότι τις φωτιές τις βάζει η αντιπολίτευση, μπορεί να είναι αρκετά μαλάκες να πιστέψουν ότι τις βάζουν γνωστοί άγνωστοι κουκουλοφόροι αντιεξουσιαστές - σαν αυτούς που συνελήφθησαν τις προάλλες στην Πάρνηθα. Ή πράκτορες εχθρικών δυνάμεων. Ή εχθροί της ορθοδοξίας. Σημασία έχει να υπάρχει πάντα κάποιο σκοτεινό και αδιευκρίνιστο κίνητρο και να μπορεί να αερολογεί κανείς χωρίς κόστος. Πρέπει παράλληλα να είναι σαφές ότι κανείς δεν θα ήταν τόσο χαμερπής να βάζει φωτιές, μόνο και μόνο επειδή του έχετε κλείσει το μάτι ότι θα μπορέσει να χτίσει.
5. Αν δεν πιάσει τίποτα από όλα αυτά, ρίχτε το στις κλιματικές αλλαγές του πλανήτη. Σας κάνει να φαίνεστε αδύναμοι και ευάλωτοι, αλλά ενήμεροι, ευαίσθητοι και αποφασισμένοι. “Τι να κάνουμε, βλέπετε τι γίνεται σε όλο τον κόσμο, πρέπει να το παλέψουμε…” Η δήλωση είναι φτιαγμένη για να την πείτε στην περίπτωση που θα ανέβει η στάθμη της θάλασσας κανά δυό μέτρα , αλλά σε περίπτωση ανάγκης μπορεί να δουλέψει και για πυρκαγιές.
6. Ρίχτε το στην εθνική πολιτική. Εξαγγείλτε ένα εθνικό “κάτι”, και πείτε ότι πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι μπροστά στην εθνική τραγωδία. Αυτό κάνει την αντιπολίτευση να φαίνεται ιδιοτελής και καιροσκοπική όταν προσπαθεί να επωφεληθεί με αισχρό τρόπο από το χάος που δημιουργήσατε. (Γενικώς, ρίχτε τα όλα στην αντιπολίτευση. Στο χάλι που είναι, είναι σε θέση να λέει μόνο για τους διορισμούς στην Πυροσβεστική.)
7. Πάρτε κανά κεφάλι. Του εισαγγελέα Ζορμπά κατά προτίμηση, καθώς και του σοφέρ του. Δείχνει αποφασιστικότητα να οδηγήσετε το μαχαίρι στο κόκαλο, όπως ο Κρέων στην Αντιγόνη. Γενικώς διαδώστε την οργή του Πρωθυπουργού. Τον βγάζει εξ αρχής λάδι και τον τοποθετεί από την πλευρά των αγανακτισμένων.
8. Ματαιώστε κανά δυο προεκλογικές συγκεντρώσεις μέχρι να ξεχαστεί το ζήτημα. Ο κόσμος δεν μπορεί να ακούει για απανθρακωμένους και ένα λεπτό μετά να βλέπει καραμούζες, καπνογόνα και Σπανουδάκη. Αφήστε κανα δυο εικοσιτετράωρα να ξεχαστεί λίγο το πράγμα, να επανέλθει η ζωή στους κανονικούς της ρυθμούς και μην κάνετε συγκεντρώσεις αν δεν έχει αρχίσει να ξαναπροβάλλεται η Μαρία η άσχημη.
9. Σε περίπτωση που δεν αναβληθεί η συγκέντρωση, φορέστε τουλάχιστον σκούρα γραβάτα. (Ισχύει και για την αντιπολίτευση).
10. Εκφράστε τα βαθιά σας αισθήματα on camera. Αλληλεγγύη και συμπαράσταση, συλλυπητήρια και τα ρέστα και φυσικά, “όπου είναι δάσος θα ξαναγινεί δάσος”. Το έχουν ξανακούσει και το περιμένουν. Μην ανησυχείτε, σε ένα μήνα δε θα το θυμάται κανένας."
Και βεβαίως τα παραπάνω ισχύουν για κάθε κυβέρνηση, ανεξαρτήτως χρωματισμού...
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ “ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΙΑ”
Το ότι η ελληνική δημοσιογραφία είναι απόλυτα αναξιόπιστη και καθοδηγούμενη, είναι νομίζω γνωστό.
Το γεγονός ότι η λέξη αλήθεια είναι άγνωστη στους Έλληνες εκδότες, είναι επίσης γνωστό.
Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση και φαίνεται απίστευτο είναι ότι ακόμα και οι υποτιθέμενες φωτογραφίες-ντοκουμέντα είναι πλαστές!
Δεν έχει κανείς παρά να ρίξει μια ματιά στο εξώφυλλο της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ" της 26ης Ιουλίου 2007 για να καταλάβει.
http://www.ethnos.gr/showpic.asp?pic=http://media.feed.gr/filesystem/images/20070726/low/assets_LARGE_t_942_113829.JPG
Στο εξώφυλλο βλέπουμε τρεις ανθρώπους να δίνουν κυριολεκτικά μάχη με τις φλόγες πάνω στην σκεπή του σπιτιού τους. Μέχρι εδώ καλά...
Για κακή τύχη των δημοσιογράφων και των συντακτών της εφημερίδας, η ίδια φωτογραφία δημοσιεύτηκε και σε άλλα έντυπα (όπως η εφημερίδα city press) με τη μόνη διαφορά ότι η τεράστια φωτιά δεν υπήρχε!!!
http://www.cpress.gr/article.php?art=42879
Προφανώς οι κύριοι της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ" για να δημιουργήσουν μεγαλύτερη εντύπωση (και αγανάκτηση) στο αναγνωστικό κοινό θεώρησαν σκόπιμο να κάνουν χρήση των δυνατοτήτων του γνωστού λογισμικού Photoshop και ομολογώ ότι έκαναν καλή δουλειά.
Το ερώτημα φυσικά που γεννάται είναι εάν ακόμα και μια απλή φωτογραφία από μια πυρκαγιά αποδεικνύεται ότι είναι πλαστή και προσπαθεί να δημιουργήσει ψεύτικες εντυπώσεις, τι γενικότερη αξιοπιστία μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν τα έντυπα σε άλλα πολύ πιο σημαντικά θέματα;
Το γεγονός ότι η λέξη αλήθεια είναι άγνωστη στους Έλληνες εκδότες, είναι επίσης γνωστό.
Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση και φαίνεται απίστευτο είναι ότι ακόμα και οι υποτιθέμενες φωτογραφίες-ντοκουμέντα είναι πλαστές!
Δεν έχει κανείς παρά να ρίξει μια ματιά στο εξώφυλλο της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ" της 26ης Ιουλίου 2007 για να καταλάβει.
http://www.ethnos.gr/showpic.asp?pic=http://media.feed.gr/filesystem/images/20070726/low/assets_LARGE_t_942_113829.JPG
Στο εξώφυλλο βλέπουμε τρεις ανθρώπους να δίνουν κυριολεκτικά μάχη με τις φλόγες πάνω στην σκεπή του σπιτιού τους. Μέχρι εδώ καλά...
Για κακή τύχη των δημοσιογράφων και των συντακτών της εφημερίδας, η ίδια φωτογραφία δημοσιεύτηκε και σε άλλα έντυπα (όπως η εφημερίδα city press) με τη μόνη διαφορά ότι η τεράστια φωτιά δεν υπήρχε!!!
http://www.cpress.gr/article.php?art=42879
Προφανώς οι κύριοι της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ" για να δημιουργήσουν μεγαλύτερη εντύπωση (και αγανάκτηση) στο αναγνωστικό κοινό θεώρησαν σκόπιμο να κάνουν χρήση των δυνατοτήτων του γνωστού λογισμικού Photoshop και ομολογώ ότι έκαναν καλή δουλειά.
Το ερώτημα φυσικά που γεννάται είναι εάν ακόμα και μια απλή φωτογραφία από μια πυρκαγιά αποδεικνύεται ότι είναι πλαστή και προσπαθεί να δημιουργήσει ψεύτικες εντυπώσεις, τι γενικότερη αξιοπιστία μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν τα έντυπα σε άλλα πολύ πιο σημαντικά θέματα;
Τρίτη 3 Ιουλίου 2007
ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ

Οπως ακούγεται απο τον BEST..,
Δεν πέρασαν ούτε 4 μήνες από την τελευταία εκδρομή στην Πάρνηθα. Ούτε 4 μήνες από την τελευταία ξάπλα κάτω από τα έλατα... Ούτε 4 μήνες από εκείνο το μεσημέρι που μάζευα τις γόπες μου στο σελοφάν του πακέτου μου, για να μη μαγαρίσω την ομορφιά που έβλεπα. Τι μαλακας! Σήμερα ο ουρανός γέμισε στάχτη. Γιατί κάποιος αποφάσισε ότι μια-δυο-τριακόσιες βιλίτσες με θέα το καζίνο, θα γίνουν ανάρπαστες. Κι έτσι, θα βγάλει τόσα λεφτά, ώστε η τράπεζα να του προσφέρει «πρόσωπο» προκειμένου να εκτελεί δημόσια έργα... Δεν ήτανε τυχαία η φωτιά. Δεν άναψε την πιο ζεστή μέρα του Ιούνη, αλλά μόλις έπιασε το βοριαδάκι. Είμαι θυμωμένος. Πενθώ, όχι για τις επόμενες γενιές που θα ζήσουν στα πλημμυρισμένα βαλτοτόπια του Μοσχάτου, αλλά για τις χαμένες ανοιξιάτικες βόλτες μου, που θα έκαναν ανεκτή τη μιζέρια του καθημερινού τσιμέντου. Μαζί μου πενθούν κι οι φίλοι μου. Και είναι κι εκείνοι οργισμένοι. Και κάθε φορά που θα μιζεριάζουν στο τσιμεντένιο τους γραφείο, θα θυμώνουν ξανά, που δε μπορούν να ξεφύγουν. Κι αυτό θα γίνεται κάθε Παρασκευή για το υπόλοιπο της ζωής τους. Λέω λοιπόν να αρχίσω τις απειλές. Όχι τις «προειδοποιήσεις»... Η Πάρνηθα φιλοξενεί τον Εγκέλαδο. Και είμαι σίγουρος ότι ο Τιτάνας θα φροντίσει να καθαρίσει το τοπίο του. Η φύση έπειτα θα το ξαναφυτέψει, όπως της αρέσει. Λέω να βοηθήσω. Να κάνω τις αντισεισμικές κατασκευές λιγότερο αντισεισμικές. Λέω να αρχίσω τις περιπολίες και να ρίχνω αλάτι στα μπετά των νέων κτιρίων που θα φυτρώνουν. Δεν είναι δύσκολο... Λεω επίσης να αρχίσω να καίω όλα τα μηχανήματα που θα ανέβουν να φτιάξουν δρόμους και τα αυτοκίνητα των νέων κατοίκων επίσης... Μαζί με τα χλωρά, καίγονται και τα ξερά. Έτσι δεν παίζεται το παιχνίδι; Αλλά κι αυτοί οι νέοι «οικιστές» ξέρουν που μπλέκουν...
Λέω να αρχίσω να τρομοκρατώ όσους σκοπεύουν να αγοράσουν «οικόπεδο» εκεί γύρω. Να τους πείσω ότι αυτή η γειτονιά είναι χειρότερη από γκέτο. Κι ότι οι επενδύσεις τους εκεί είναι αμφίβολες. Λέω να περνάω νυχτιάτικα και να ουρλιάζω, χαλώντας τον ύπνο του δικαίου των νέων οικιστών. Τα ζώα δεν θα ενοχληθούν, είμαι σίγουρος πως δεν θα συχνάζουν πια. Λέω να γίνω «τρομοκράτης» και να αγωνιστώ για τα δίκαια της φύσης. Όχι τα δικά μου. Και να μην σταματήσω τις εξορμήσεις, μέχρι κάποιος από τους μαλάκες εκεί πάνω, να με πείσει ότι θα αφήσουν το βουνό στην ησυχία του. Τι λες; Πάμε μια «ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ»;
Δεν πέρασαν ούτε 4 μήνες από την τελευταία εκδρομή στην Πάρνηθα. Ούτε 4 μήνες από την τελευταία ξάπλα κάτω από τα έλατα... Ούτε 4 μήνες από εκείνο το μεσημέρι που μάζευα τις γόπες μου στο σελοφάν του πακέτου μου, για να μη μαγαρίσω την ομορφιά που έβλεπα. Τι μαλακας! Σήμερα ο ουρανός γέμισε στάχτη. Γιατί κάποιος αποφάσισε ότι μια-δυο-τριακόσιες βιλίτσες με θέα το καζίνο, θα γίνουν ανάρπαστες. Κι έτσι, θα βγάλει τόσα λεφτά, ώστε η τράπεζα να του προσφέρει «πρόσωπο» προκειμένου να εκτελεί δημόσια έργα... Δεν ήτανε τυχαία η φωτιά. Δεν άναψε την πιο ζεστή μέρα του Ιούνη, αλλά μόλις έπιασε το βοριαδάκι. Είμαι θυμωμένος. Πενθώ, όχι για τις επόμενες γενιές που θα ζήσουν στα πλημμυρισμένα βαλτοτόπια του Μοσχάτου, αλλά για τις χαμένες ανοιξιάτικες βόλτες μου, που θα έκαναν ανεκτή τη μιζέρια του καθημερινού τσιμέντου. Μαζί μου πενθούν κι οι φίλοι μου. Και είναι κι εκείνοι οργισμένοι. Και κάθε φορά που θα μιζεριάζουν στο τσιμεντένιο τους γραφείο, θα θυμώνουν ξανά, που δε μπορούν να ξεφύγουν. Κι αυτό θα γίνεται κάθε Παρασκευή για το υπόλοιπο της ζωής τους. Λέω λοιπόν να αρχίσω τις απειλές. Όχι τις «προειδοποιήσεις»... Η Πάρνηθα φιλοξενεί τον Εγκέλαδο. Και είμαι σίγουρος ότι ο Τιτάνας θα φροντίσει να καθαρίσει το τοπίο του. Η φύση έπειτα θα το ξαναφυτέψει, όπως της αρέσει. Λέω να βοηθήσω. Να κάνω τις αντισεισμικές κατασκευές λιγότερο αντισεισμικές. Λέω να αρχίσω τις περιπολίες και να ρίχνω αλάτι στα μπετά των νέων κτιρίων που θα φυτρώνουν. Δεν είναι δύσκολο... Λεω επίσης να αρχίσω να καίω όλα τα μηχανήματα που θα ανέβουν να φτιάξουν δρόμους και τα αυτοκίνητα των νέων κατοίκων επίσης... Μαζί με τα χλωρά, καίγονται και τα ξερά. Έτσι δεν παίζεται το παιχνίδι; Αλλά κι αυτοί οι νέοι «οικιστές» ξέρουν που μπλέκουν...
Λέω να αρχίσω να τρομοκρατώ όσους σκοπεύουν να αγοράσουν «οικόπεδο» εκεί γύρω. Να τους πείσω ότι αυτή η γειτονιά είναι χειρότερη από γκέτο. Κι ότι οι επενδύσεις τους εκεί είναι αμφίβολες. Λέω να περνάω νυχτιάτικα και να ουρλιάζω, χαλώντας τον ύπνο του δικαίου των νέων οικιστών. Τα ζώα δεν θα ενοχληθούν, είμαι σίγουρος πως δεν θα συχνάζουν πια. Λέω να γίνω «τρομοκράτης» και να αγωνιστώ για τα δίκαια της φύσης. Όχι τα δικά μου. Και να μην σταματήσω τις εξορμήσεις, μέχρι κάποιος από τους μαλάκες εκεί πάνω, να με πείσει ότι θα αφήσουν το βουνό στην ησυχία του. Τι λες; Πάμε μια «ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ»;
Παρασκευή 8 Ιουνίου 2007
G8 …..ΘΑ ΚΑΝΩ ΝΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ….
G8 …..ΘΑ ΚΑΝΩ ΝΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ….
«ΘΑ ΚΑΝΩ ΝΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ»…. εκτός από τίτλο σε νέα τραγουδιστική επιτυχία της εκπομπής «Παρατράγουδα» , θα μπορούσε να είναι και η απόλυτη περιγραφή για τον τρόπο που οι αρχές επέβαλαν την τάξη στης 7 Ιουνίου στο Χάιλιγκενταμ.
«ΘΑ ΚΑΝΩ ΝΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ»…. εκτός από τίτλο σε νέα τραγουδιστική επιτυχία της εκπομπής «Παρατράγουδα» , θα μπορούσε να είναι και η απόλυτη περιγραφή για τον τρόπο που οι αρχές επέβαλαν την τάξη στης 7 Ιουνίου στο Χάιλιγκενταμ.

Στις 7 Ιουνίου διεξήχθησαν διαδηλώσεις στο Χάιλιγκενταμ με μία θαλάσσια καταδίωξη στη Βαλτική, όπου μέλη της Greenpeace επιχείρησαν να εισβάλλουν με 11 φουσκωτά σκάφη στην απαγορευμένη θαλάσσια ζώνη γύρω από το θέρετρο. Μετά από καταδίωξη ταχύπλοο του Λιμενικού ανέτρεψε ένα φουσκωτό ρίχνοντάς τους δύο επιβαίνοντες στη θάλασσα. Οι αρχές συνέλαβαν 21 μέλη της οργάνωσης δυο εκ των οποίον τραυματίστηκαν και κατέσχεσαν 8 σκάφοι.
Παρά τις προσπάθειες φίμωσης, το μήνυμα των ακτιβιστών στην Ομάδα των Οχτώ «Άμεση Δράση για το Κλήμα» έφτασε στα αφτιά της κοινής γνώμης… Τώρα για τα αφτιά των ηγετών του G8 δεν μπορώ να πω αν ακούνε καλά.
Εξίσου έντονες ήταν και η από στεριά διαμαρτυρίες, 1000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο φράχτη που περιβάλει τον χώρο διεξαγωγής της συνόδου, εναντιώθηκαν με την περιβαλλοντική πολιτική των ισχυρών και ζήτησαν την διαγραφή του χρέους των φτωχών χωρών.
Η συνέχεια δεν ήταν καθόλου πρωτότυπη… η αστυνομία με τις γνωστές δημοκρατικές διαδικασίες ( αντλίες νερού, δακρυγόνα) προσπάθησε να απομακρύνει τα πλήθη.
Πολλές ακόμα κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του Χάιλιγκενταμ, όπου συνολικά οι συλλήψεις έφτασαν τις 300!!
Και παρά την ακύρωση της μεγάλης πορείας που ήταν προγραμματισμένη για προχτές (7 Ιουνίου) με απόφαση του αξιότιμου Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, οι φωνές των ανθρώπων δεν φιμώνονται έτσι εύκολα. Τίποτα δεν στάθηκέ εμπόδιο στους 10.000 ανθρώπους που ένωσαν της δυνάμεις του στην απόλυτα επιτυχημένη διαδήλωση της περασμένης Τετάρτης.
Και τίποτα επίσης δεν μπόρεσε να σταματήσει 70.000 ανθρώπους να παραβρεθούν στην συναυλία που έγινε την Πέμπτη. Η Συναυλία διαμαρτυρίας έγινε στο Ροστόκ με τον Μπομπ Γκέλντοφ και τον πάντα ευαισθητοποιημένο Μπόνο των U2. 

Σάββατο 2 Ιουνίου 2007
ΒΙΒΙΕΝ ΓΟΥΕΣΤΓΟΥΝΤ

BIBIEN ΓΟΥΕΣΤΓΟΥΝΤ
Την περασμένη Τρίτη η Βίβιεν Γουέστγουντ ζορίστηκε πολύ. Θέλησε να παρουσιάσει στο κοινό της ένα είδος πολιτιστικού μανιφέστου, σε μορφή μονόπρακτου, στο οποίο η ίδια θα έπαιζε όλους τους ρόλους. Το θέμα της ήταν η Τέχνη, γενικώς, και η άποψή της ότι είναι μια μορφή έκφρασης αντικειμενική, όχι υποκειμενική, όπως πολλοί υποστηρίζουν. Αν και ακαδημαϊκό το θέμα, ο κόσμος άρχισε να συρρέει στην ειδική τέντα που στήθηκε για το ωραίο δραματάκι.Η Βίβιεν ανέβηκε στη σκηνή και άρχισε να παίζει. Υποτίθεται ενσάρκωνε εναλλάξ τον Διογένη τον Κυνικό, την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, τον Αριστοτέλη και τον Πινόκιο. Χωρίς καν να αλλάζει τον τόνο της φωνής της υποδυόταν πότε τον έναν, πότε τον άλλο, σε μια συζήτηση που κύκλωνε διαρκώς το θέμα της λεγόμενης εννοιακής τέχνης, και ειδικότερα τις απόψεις του Μαρσέλ Ντισάν. «Στις τέχνες της αναπαράστασης δεν βλέπω τίποτε αξιόλογο αυτή την εποχή» είπε, σαν να χρησμοδοτεί.Αλλά, όπως γράφουν οι εφημερίδες, το κοινό βαρέθηκε. Οι ανιόντες φίλοι της μόδας (και φίλοι της Ντόροθι) που πήγαν για να θαυμάσουν την εκκωφαντική τους μούσα, άρχισαν να σηκώνονται επιδεικτικά και με στεναγμούς αποδοκιμασίας να αποχωρούν. Η Βίβιεν τραύλισε, σταμάτησε να υποδύεται το σχιζοφρενικό νευρόσπαστο, γύρισε στο κοινό και περίπου είπε:«Μα τι θέλετε επιτέλους; Υποτίθεται ήρθαμε εδώ να διαλογιστούμε για την Τέχνη, ως κάτι αντικειμενικό που απαιτεί τρομερή πειθαρχία και μέσα στο μικρόκοσμό της κρύβει μια ουσιώδη σύνοψη και μίμηση του κόσμου. Τι πάθατε και κάνετε έτσι; Δεν καταλαβαίνετε ότι δεν γίνεται από 'κεί που είμαι ο Διογένης να φεύγω από τη σκηνή, να βάζω ένα τούλι πάνω μου και να γυρνάω να κάνω την Ωραία Κοιμωμένη; Θέλει κόπο το ραπάνι, πρέπει να ζοριστείτε λίγο για να κοινωνήσετε του υψηλού νοήματος, πρέπει να ματώσετε και να εκπαιδευτείτε».Αλλά κανείς δεν θέλει να ματώσει την σήμερον ημέρα, ειδικά αν είναι καλοκαιρινό βραδάκι στο Λονδίνο, τα 'χεις φτύσει όλη μέρα στη δουλειά και σαν να μην έφτανε αυτό, μια σαλεμένη γρια πανκ σού λέει ξαναμασημένες μπούρδες περί τέχνης, με σκηνική αντίληψη μηδέν. Τα τριπάκια του καθένας στο σπίτι του. Το σημερινό κοινό σέβεται όλο και λιγότερο το σαλτάρισμα ή τις μονομανίες του καθενός, είναι ανυπόμονο, αγενές και αυστηρό -και καλά κάνει. Η ευμάρεια έχει δημιουργήσει έναν αχανή εσμό ημικαλλιτεχνών που ακκίζονται δημοσίως με βλακώδη αποτελέσματα. Και με δυσανάλογη πόζα. Τόνοι τέχνης παράγονται αβέρτα, σε όλους τους τομείς, και με ανήλεες προμόσιον προσπαθούν να πάρουν το χρίσμα της σοβαρής και να λεηλατήσουν την προσοχή του κόσμου. Είναι φυσικό το κοινό να αντιδρά σε αυτήν την πλημμυρίδα σπουδαιοφανών σκουπιδιάρηδων και η καχυποψία του να παίρνει μπάλα και τους ελάχιστους σοβαρούς, που φύσει, εφ' όσον είναι πειραματικοί και πρωτοποριακοί, δεν είναι εύληπτοι και οικείοι.Λογικό λοιπόν να πληρώσει η Βίβιεν τα τσιλιμπουρδίσματά της. Σύντομα έμεινε με ελάχιστα fashion victims στην αποδεκατισμένη τέντα και αναγκάστηκε να συντομεύσει την εποποιία της. Ενας δημοσιογράφος την πλησίασε και για να την παρηγορήσει της ζήτησε να κατονομάσει τα αγαπημένα της έργα τέχνης. Απάντησε:«Αγαπώ τους τελευταίους πίνακες του Τισιανού, ειδικά εκείνον με την Αρτεμη και τον Ακταίωνα στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου».Μετά, σταμάτησε, δαγκώθηκε και κατέληξε:«Πάντως, κανένας μας δεν ξέρει τι πραγματικά είναι Τέχνη. Υποθέσεις κάνουμε και νομίζουμε ότι είναι καλό να διοργανώνουμε περισσότερα φεστιβάλ και να ενθαρρύνουμε τη δημιουργικότητα μέσα από τις κεντήστρες της Λιθουανίας. Ετσι όπως πάει το πράγμα, σύντομα θα καταλήξουμε να βιάζουμε Κοζάκους!».Θεότρελη γριά!
Δευτέρα 19 Μαρτίου 2007
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
