Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2008

Η Αθήνα που δεν γνωρίζουμε








Η Αθήνα θα σε εκπλήξει!


Μια ομάδα νέων που δραστηριοποιoύνται μέσα απ' το site τους προσπαθούν να κάνουν την πόλη καλύτερη. Οι δράσεις τους ποικίλες: Προτείνουν, καταγράφουν και φωτογραφίζουν μυστικά σημεία και χαμένες ομορφιές σε περιοχές που δύσκολα πιστεύεις ότι βρίσκονται στην Αθήνα.



Πριν από τρία χρόνια ξεκίνησαν να τρέχουν το project "Η Αθήνα θα σε εκπλήξει", μια καταγραφή των μυστικών και άγνωστων σημείων μέσα και γύρω απ' την πόλη: κτίρια, κήποι, αγροί με αγριολούλουδα, εκκλησίες σκαρφαλωμένες σε βράχους, μέχρι καταρράκτες και λίμνες που προσπερνάς καθημερινά χωρίς να τους δίνεις σημασία, τα περισσότερα με γοητευτικές ιστορίες που περιμένουν να ανακαλύψεις.



Ο τίτλος «Η Αθήνα θα σε εκπλήξει» δεν θα μπορούσε να είναι πιο πετυχημένος. Έντεκα σημεία από όσα έχουν καταγράψει θυμίζουν Άλπεις ή εικόνες που ορκίζεσαι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρίσκονται στα περίχωρα της Αθήνας. Τα περισσότερα είναι μέσα στην πόλη ή σε πολύ μικρή απόσταση από το κέντρο. Επίσης είναι τόσο εύκολα προσβάσιμα που απορείς πώς δεν τα έχεις ποτέ προσέξει..





Γέφυρα Δουκίσσης Πλακεντίας

Βριλήσσια



Είναι η γέφυρα που χτίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα για να μπορεί η δούκισσα της Πλακεντίας Σοφία Λεμπρέν να μεταβαίνει στην Πεντέλη και να επιβλέπει την ανέγερση του μεγάρου της. Ανηφορίζοντας τη Λ. Πεντέλης, κάνετε αριστερά στη οδό Δουκίσσης Πλακεντίας.

Αγία Μαρίνα Πάρνηθα




Νομίζεις πως είσαι στο Άγιο Όρος. Στη βόρεια πλευρά της Πάρνηθας, πίσω από το χωριό της Αυλώνας. Μέχρι την Αγία Τριάδα πηγαίνει αυτοκίνητο, μέχρι τον Προφήτη Ηλία αγροτικό σε χωματόδρομο και ως την Αγία Μαρίνα μόνο άνθρωπος. Όλα αυτά, αφού θα έχετε διασχίσει μια «μικρή Ιρλανδία», ένα πανέμορφο οροπέδιο στην αυλή της πόλης.







Πύργος Βασιλίσσης Ίλιον, πάρκο Αντώνη Τρίτση


Πυργοειδής έπαυλη, ημιγοτθικού ρυθμού που ανακατασκευάστηκε από την Αμαλία και προσφέρθηκε γενέθλιο δώρο στον Όθωνα. Είσοδος από τη Λ. Δημοκρατίας ή τη Λ. Φυλής.




Λίμνη Μπελέτσι Ιπποκράτειος Πολιτεία



Είναι μια μικρή λίμνη που προσφέρει ταπεινά όσα και οι μεγάλες. Μετά τη Βαρυμπόμπη και το Κατσιμίδι, φτάνετε στην Ιπποκράτειο Πολιτεία. Στρίβετε αριστερά στην οδό Κίρκης και η μικρή αυτή λίμνη θα απλωθεί μπροστά σας και θα σας αιφνιδιάσει.




Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Οδός Διδότου, Κολωνάκι


Σπουδαία προσφορά στον τόπο και στην ιστορία με τον ομορφότερο και μεγαλύτερο ιδιωτικό κήπο των Αθηνών. Επιτρέπεται η είσοδος ορισμένες μέρες και ώρες.





Καταρράκτης Πεντέλη


Εδώ τα λόγια είναι περιττά. Μπάνιο σε ποτάμι της Αττικής εν έτει 2008. Το ακόμη πιο εκπληκτικό είναι ότι εκεί πηγαίνει αστικό λεωφορείο!







Χάος Σούνιο (από Ανάβυσσο)




Υπάρχει και επισήμως στην Αθήνα! Ένα σπάνιο μνημείο της φύσης, η δολίνη Χάος. Ένα τεράστιο βύθισμα από κατάπτωση οροφής μεγάλου σπηλαίου που μοιάζει με των Διδύμων Αργολίδας. Χρησιμοποιείται για σεμινάρια από τους σπηλαιολόγους, με το ενδιαφέρον κάθετο κατέβασμα των 70 μ.







Θολωτός μυκηναϊκός τάφος Μενίδι, 5η στάση Κόκκινου Μύλου





Επιβλητικός σαν αυτών των Μυκηνών, χρονολογείται από το 15ο-14ο αιώνα π.Χ. και βρίσκεται στην πλαγιά ενός τεχνητού λόφου που ανακάλυψαν οι Γερμανοί το 1879.








Κηφισός Μενίδι



Ο πιο σημαντικός εν δυνάμει διάδρομος αέρα και δροσιάς για την Αθήνα, αν προστατευτεί και αναδειχθεί. Γεφύρι με το μονόγραμμα του Γεωργίου του Α', κάτω από την πολύβουη Λ. Καραμανλή!






Βοτανικός Κήπος Αλεξάνδρου Διομήδους Ιερά Οδός 401, Χαϊδάρι


Και όμως διαθέτουμε το μεγαλύτερο βοτανικό κήπο της ανατολικής Μεσογείου!

Dollars Vs. Euro


Ένα κείμενο για να εξηγηθούν μερικές απορίες όπως, γιατι γίνεταιπόλεμος, γιατί ξαφνικά χρεοκοπούν διάφορα κράτη και πως εφαρμόζεταιη παροιμία " εκεί που μας χρώσταγαν μας πήραν και το βόδι"....





Εδώ και πενήντα χρόνια το δολάριο είναι το νόμισμα με το οποίογίνονται οι εμπορικές συναλλαγές παγκόσμια. Τα αμερικάνικαχαρτονομίσματα τυπώνονται μόνο από το Federal Reserve, το οποίοβασικά, αντιπροσωπεύεται από ένα κονσόρτσιουμ εβραϊκών τραπεζών πουεδρεύουν στην Αμερική.


Δηλαδή εάν η Ισπανία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα, ήθελε να αγοράσει κάτι αξίας 50 εκατομμυρίων δολαρίων, έπρεπε πρώτα να παράγει και μετά να πουλήσει προϊόντα ή υπηρεσίες αντίστοιχης αξίας . Εάν οι ΗΠΑ ήθελαν το ίδιο πράγμα, το μόνο που έπρεπε να κάνουν ήταν να τυπώσουν τα χρήματα και μόνο.


Αυτό ακριβώς έκαναν οι ΗΠΑ τα τελευταία 50 χρόνια. Τύπωναν δολλάρια κάθε φορά που είχαν ανάγκη, χωρίς να υπάρχει η αντίστοιχη κάλυψη σε χρυσό. Γι αυτό το λόγο σήμερα το εμπορικό ισοζύγιο των ΗΠΑ έχει σημειώσει ένα αρνητικότατο ρεκόρ: μείων 2,5 τρισεκατομμύρια, δηλαδή 2.500 δισεκατομμύρια δολάρια. Για τα επόμενα τρία χρόνια προβλέπεται μια δραματική κατάληξη που μπορεί να φτάσει και τα 3.500 δισεκατομμύρια δολάρια. Όσο καιρό το δολάριο παραμένει το παγκόσμιο νόμισμα συναλλαγών για τις ΗΠΑ, δεν υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα. Κάθε φορά που η Αμερική χρειάζεται χρήματα, τα τυπώνει και έτσι πληρώνει όλα της τα χρέη. Αρα οι ΗΠΑ ζουν με δανεικά σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο.


Το πρόβλημα λοιπόν, μόλις τώρα αρχίζει. Το Ιράκ είναι η πρώτη χώρατου OPEC (Παγκόσμιος Οργανισμός Πετρελαίου) που δεν δέχεται πλέονδολάρια και πουλάει πετρέλαιο μόνο έναντι Ευρώ. Αυτό ξεκίνησε στις 6/11/2000 όταν η ισοτιμία του Ευρώ ήταν 0,8 έναντι του δολαρίου. Στην αρχή το Ιράκ είχε χάσει πάρα πολλά χρήματα από αυτή την τολμηρή ενέργεια. Σήμερα όμως το Ευρώ είναι μεγαλύτερο του δολαρίου και φυσικά τα κέρδη του Ιράκ πολύ μεγαλύτερα από την πώληση του πετρελαίου. Αυτή είναι η κίνηση του Σαντάμ που έχει εξοργίσει την Αμερική.



Tο πρόβλημα γίνεται πιο σοβαρό καθώς άλλες δύο χώρες του OPEC το Ιράν και η Σαουδική Αραβία θέλουν και αυτές να εφαρμόσουν πωλήσεις σε Ευρώ, ενώ ήδη η Βενεζουέλα που κατέχει το 7 % των πετρελαϊκών αποθεμάτων παγκοσμίως, έχει αλλάξει τα μισά συναλλαγματικά της αποθέματα από δολάρια σε Ευρώ. Βασικά αυτή είναι και η τελική επιδίωξη όλων των χωρών του OPEC καθώς, το δολάριο χάνει όλο και περισσότερο έδαφος.


Οι κεντρικές τράπεζες των δύο από τις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου, της Ρωσίας και της Κίνας, έκαναν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Έτσι εξηγείται γιατί σήμερα υπάρχει πληθώρα δολαρίων στην παγκόσμια αγορά
και ταυτόχρονα πολύ μεγάλη ζήτηση για το ευρωπαϊκό νόμισμα, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη πτώση του αμερικανικού νομίσματος.



Αυτό είναι το τελικό χτύπημα για την αμερικάνικη οικονομία για την οποία ο Alan Greenspan, ο διοικητής του Federal Reserve, προβλέπει ότι θα χαθούν δισεκατομμύρια δολάρια στους επόμενους μήνες. Εάν το Ευρώ πάρει την θέση του δολαρίου στις παγκόσμιες αγορές εκτός απ' το ότι το δολάριο θα χάσει ακόμη περισσότερη αξία, οι ΗΠΑ δεν θα μπορέσουν πλέον να ρίχνουν δολάρια στην αγορά όπως άλλωστε έκαναν μέχρι τώρα, δηλαδή χωρίς να υπάρχει η αντίστοιχη κάλυψη σε χρυσό. Επομένως, όλες οι χώρες του κόσμου θα προτιμούν συναλλαγές με το ευρωπαϊκό νόμισμα κάνοντας έτσι συναλλαγματικά αποθέματα σε Ευρώ για να αγοράζουνε πετρέλαιο από τον OPEC.



Ήδη, το δολάριο διατηρείται τεχνητά από διάφορες χώρες της Nοτιοανατολικής Ασίας κατόπιν διάφορων πολιτικό-οικονομικώνtεχνασμάτων των ΗΠΑ με τις κυβερνήσεις αυτών των κρατών. Άλλωστε, οι ΗΠΑ καταναλώνουν σχεδόν ότι παράγουν αυτές οι χώρες. Τους δανείζει χρήματα, αυτές παράγουν τα προϊόντα τους που τα απορροφούν οι ΗΠΑ και κατόπιν με το εμπορικό κέρδος πληρώνουν τα «δανεικά» στην Αμερική.



Οικονομολόγοι και τραπεζίτες προειδοποιούν ότι εάν η Ασία δεν υποστηρίξει το δολάριο έστω και τεχνητά, αυτό θα συντριβεί. Όμως πολλές χώρες στην Ασία έχουν στραφεί ήδη προς το Ευρώ διότι και αυτές χρειάζονται πετρέλαιο. Και ο OPEC σύντομα θα πουλάει πετρέλαιο μόνο σε Ευρώ.
Έτσι λοιπόν, ο Bush ονόμασε Άξονα του Κακού όλες αυτές τις χώρες που πουλάνε πετρέλαια σε Ευρώ ή θέλουν να καταργήσουν το δολάριο από τα συναλλαγματικά τους αποθέματα. Με διάφορα τεχνητά προσχήματα θέλουν να επιτεθούν εναντίον τους (π.χ. Ιράκ) ή να εγκαταστήσουν κυβερνήσεις μαριονέτες που οι ίδιοι θα ελέγχουν (π.χ. Βενεζουέλα), ώστε να επαναφέρουν την προηγούμενη κατάσταση.



Αυτός είναι ο λόγος που η Βρετανία το «παίζει» αναποφάσιστη για το Ευρώ. Εάν το έκανε, αυτομάτως θα ήταν αντίθετη προς τις Η ΠΑ. Οι Βρετανοί είναι πονηροί όπως πάντα: εάν οι ΗΠΑ τα καταφέρουν με το δολάριο, αυτοί θα κρατήσουν την λίρα - εάν η Ε.Ε. σταματήσει τον πόλεμο, σύντομα θα ακολουθήσουν το Ευρώ.
Το Ιράκ είναι μόνο το πρώτο βήμα...

Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008

Υδράργυρος (επί 2!)


Με αφορμή περιστατικό που συνέβει αυτές τις μέρες, ενημερωθήκαμε από πολλούς σχετικούς με το ζήτημα φορείς (του Γενικού Χημείου του Κράτους συμπεριλαμβανομένου) για τα εξής:


Όλοι σπίτι έχουμε ένα κοινό θερμόμετρο υδραργύρου - η χρήση του οποίου απαγορεύθηκε, ευτυχώς, από την 1/1/2011 με οδηγία της Ε.Ε. Όλοι κάποια στιγμή έχουμε σπάσει ένα τέτοιο θερμόμετρο. Εγώ όταν ήμουν μικρή το έφαγα κιόλας!!!


Και τι κάναμε: Μαζέψαμε τις ασημένιες «μπιλίτσες» με τα χεράκια μας ή - ακόμα χειρότερα; - με την ηλεκτρική σκούπα και τις πετάξαμε στα σκουπίδια ή στη λεκάνη της τουαλέτας κ.λ.π. Μόνο που τότε ίσως δεν ξέραμε ότι ο υδράργυρος, είναι το πιο επιβλαβές βαρύ μέταλλο (θυμάστε σχολείο, Χημεία;), η κατάποση, ή ακόμα χειρότερα, η εισπνοή του οποίου (ΝΑΙ ΟΙ ΜΠΙΛΙΤΣΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΞΑΤΜΙΖΟΝΤΑΙ και είναι χειρότερο να τις εισπνεύσεις από το να τις καταπιείς !!!) δύναται να επιφέρει από πρόσκαιρες παρενέργειες (πονοκέφαλο, απώλεια συνείδησης κ.λ.π.) έως μόνιμες καρδιαγγειακές και νεφρικές βλάβες. Ακόμα ακόμα, μπορεί να δημιουργήσει χρωμοσωματικές ανωμαλίες που οδηγούν σε μογγολισμό!!!


Συνεπώς, μόλις δούμε τις γλυκούλες ασημί μπαλίτσες: 1. Ανοίγουμε τα παράθυρα, για να αερίζεται καλά ο χώρος 2. Απομακρύνουμε παιδί ή ζώο. 3. Φοράμε τα γάντια μας (όχι τα μάλλινα του χιονιού, της κουζίνας εννοώ) 4. Με ένα κομμάτι χαρτί συγκεντρώνουμε τα σώματα του υδραργύρου, τα οποία λόγω σχήματος και βάρους εκτοξεύονται μακριά τα άτιμα. Προς θεού δε χρησιμοποιούμε ηλεκτρική σκούπα ή σκουπάκια!!! 5. Τα βάζουμε σε τρεις πλαστικές σακούλες που τις κλείνουμε όσο πιο ερμητικά γίνεται και τα βγάζουμε στο μπαλκόνι. 6. Τα απορρίπτουμε, όχι φυσικά στα σκουπίδια, αλλά σε σταθμούς συγκέντρωσης τοξικών αποβλήτων. Οι περισσότεροι δήμοι έχουν τέτοιους πιά. 7. Προμηθευόμαστε από το φαρμακείο ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο.

Μην ακούσω από κανέναν ότι δεν το εμπιστεύεται γιατί δεν είναι ακριβείας. Δεν θα πάθουμε τίποτα εάν μας δείξει 0,1 βαθμό C απόκλιση. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τις οικολογικές λάμπες φωτισμού με τις οποίες μας ενθαρρύνουν όλοι -και ορθώς πράττουν - να αντικαταστήσουμε τις απλές λάμπες. Έχουν υδράργυρο!!!! Σε μικρότερη ποσότητα /ανά λαμπτήρα σε σχέση με το θερμόμετρο, αλλά εάν σκεφτείτε πόσες αριθμητικά χρησιμοποιούμε το χρόνο...

Έχετε ακούσει ποτέ ότι δεν πρέπει να τις πετάτε μόλις καούν, αλλά πρέπει να τις συγκεντρώνετε και να τις απορρίπτετε σε ειδικούς για το σκοπό αυτό συλλέκτες; Εγώ αυτό που κάνω είναι να τις συγκεντρώνω σε μια σακούλα, να τις φυλάω κάπου που δεν κινδυνεύουν να σπάσουν και μια φορά στο τόσο να τις πηγαίνω στο IKEA, που έχει σταθμό συγκέντρωσης γι’ αυτές.

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2008

Starbucks: Μόνο 26,5% καπέλο




Bλέπετε δύο αποδείξεις:
Starbucks στη Βαρκελώνη και στην Αθήνα
.

Ακριβώς τα ίδια προϊόντα. Cappuccino Grande και Espresso (στην Ελλάδα τον λένε μικρό και προσπαθούν να πουλήσουν και τον μεγαλύτερο προς 2.70)Με μια βδομάδα διαφορά...
Σε κεντρικό δρόμο και τα δύο.
Πακέτο και τα δύο.
Σε χώρες με κοντινό βιοτικό επίπεδο και τα δύο..
Σύγκριση σε πιο ομοειδή προϊόντα δε γίνεται.
Και δεν υπάρχει καμία άλλη από τις παραμέτρους που τάχα επηρεάζουν την τιμή, ούτε πρόστιμα από τους Δήμους, ούτε φραντσάιζ, ούτε τίποτα. Ο όμιλος που το έχει εδώ φαίνεται στην απόδειξη, εξάλλου οι τιμές είναι ίδιες σε όλη την Ελλάδα.

Διαφορά προ φόρων: Cappuccino +21% , εσπρέσο +37,5% , συνολικός λογαριασμός +26,5% .
Γιατί λοιπόν; Η μόνη εξήγηση που μένει είναι ότι εδώ είμαστε πιο θύματα από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Έχετε κάποια άλλη;
ΥΓ Οι Ισπανοί πληρώνουν ΦΠΑ 7%, εμείς 9%, αλλά συνέκρινα τις τιμές πιο φόρων για να είναι πιο σωστή η σύγκριση."

Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2008

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ.....

Θλιβερές συγκρίσεις........


Άνοιξαν τα σχολεία. Για κάποιους ένα ευχάριστο και μοναδικό γεγονός, για τους περισσότερους θλιβερό. Σε μια μακρινή χώρα, στη Φινλανδία, που εδώ και μια δεκαετία οι μαθητές της βγαίνουν πρώτοι σε όλες τις διεθνείς αξιολογήσεις του ΟΟΣΑ(οι δικοί μας τελευταίοι), γιορτάζουν τις μέρες αυτές.

Γιορτάζουν, γιατί μετά από δύο μήνες διακοπών βρέθηκαν ξανά με τους συμμαθητές και δασκάλους φίλους τους, στη μικρή κοινότητα του σχολείου τους. Στη Φινλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών.

Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του. Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία.

Θα βρεις βρέφη, να μαθαίνουν από μικρά να συνυπάρχουν με μεγάλους και αναπήρους, όπως στην κοινωνία των μεγάλων, καλλιεργώντας το αίσθημα της ευθύνης και της αλληλεγγύης των μεγάλων παιδιών προς τα μικρότερα και προς τα διαφορετικά.

Στη Φινλανδία γιορτάζουν, γιατί θα βρεθούν πάλι σε σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια και αμφιθέατρα, με κλειστά γυμναστήρια και πισίνες, με ειδικές αίθουσες χαλάρωσης και σάουνας, με εστιατόρια με το δωρεάν φαγητό και το σημαντικότερο, γιατί θα μάθουν και θα δημιουργήσουν γνώση με τους δασκάλους φίλους τους, παίζοντας, συζητώντας και μελετώντας διάφορα βιβλία και όχι ένα υποχρεωτικό σε κάθε μάθημα, όπως στην Ελλάδα. (Οι δάσκαλοί μας, ακόμη και να θέλουν να πάρουν πρωτοβουλίες δημιουργικής μάθησης δεν μπορούν.

Είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν με συγκεκριμένα βιβλία με έναν στόχο: «να βγει όπως-όπως η ύλη», αποστηθισμένη βεβαίως).Τα παιδιά στη Φινλανδία, στις πρώτες έξι τάξεις, κάνουν συχνά τεστ, όχι όμως για να βαθμολογηθούν (να τιμωρηθούν όπως τα ελληνόπουλα)αλλά για να διαπιστωθούν οι αδυναμίες τους ώστε να τους παρασχεθεί εξατομικευμένη ενισχυτική διδασκαλία.

Η φιλοσοφία τους είναι, «η βαθμολογία αποθαρρύνει και ωθεί ακόμη περισσότερο στην άρνηση μάθησης τον κακό μαθητή, ενώ επιβραβεύει τον καλό μαθητή, που έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζεται την επιβράβευση». Τα παιδιά στη Φινλανδία μπορούν ήδη από τις πρώτες τάξεις, να επιλέξουν ακόμη και το ημερήσιο πρόγραμμά τους. Ένα παιδί της δευτέρας δημοτικού, μπορεί μια ημέρα να επισκεφτεί κάποιο μάθημα της τρίτης ή ακόμη και της πρώτης, αν νομίζει πως αυτό χρειάζεται περισσότερο.

Τα παιδιά στη Φινλανδία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, που το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι ανάμεσα σε εκείνο των πρώτων πέντε στον κόσμο, όπως στην Ιαπωνία, Κορέα και Καναδά, όταν έχουν τεστ στα μαθηματικά, φυσική, χημεία, ακόμη και στη γλώσσα τους, επιτρέπεται να έχουν μαζί τους βοήθημα (βιβλίο με τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς τύπους και λεξικό γλώσσας).

Οι παιδαγωγοί τους δεν έχουν κανένα λόγο να απαιτήσουν από τα παιδιά να μάθουν απ έξω πράγματα, που μετά από μερικές εβδομάδες δε θα θυμούνται. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν τα παιδιά τους να σκέπτονται λογικά, με κριτική αναλυτική σκέψη, κατανοώντας περίπλοκα νοήματα και αλληλοσυσχετισμούς. Με λίγα λόγια, τους ενδιαφέρει να αγαπήσουν τα παιδιά τη μάθηση και το βιβλίο για να συνεχίσουν να μαθαίνουν μόνα τους. Με το ζόρι δε μαθαίνει κανείς.

Με το ζόρι μπορείς μόνο να αποστηθίσεις ξένη γνώση, για λίγο καιρό.Οταν το απόγευμα, μετά την ενισχυτική διδασκαλία, οι φινλανδοί μαθητές πάνε στο σπίτι, αφήνουν τη σάκα με τα βιβλία στο σχολείο. Ολη η υπόλοιπη ημέρα τους ανήκει. Χαίρονται την παιδικότητά τους. Τεστ για το σπίτι απαγορεύονται. Η λέξη φροντιστήριο δεν υπάρχει ούτε στο λεξικό τους. Είναι πρώτα στην Ευρώπη στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων και τελευταία σε τηλεθέαση. Τα ελληνόπουλα τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο σαν κουρδιστά πορτοκάλια. Το μόνο που τους μένει μετά, είναι να καθίσουν εξαντλημένα μπροστά στην τηλεόραση μέχρι να τους πάρει ο ύπνος.

Σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δε βλέπεις παιδιά με τσάντες να κυκλοφορούν μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο να προλάβουν το επόμενο μάθημα αποστήθισης, προς μεγάλη ικανοποίηση των φροντιστηρίων. Είναι δυνατόν αυτά τα τραύματα της χαμένης παιδικότητας να μην έχουν βαθιές και μακροχρόνιες ψυχικές συνέπειες;

Τα περισσότερα ελληνόπουλα πάνε άκεφα σε άθλια δημόσια σχολεία, που μοιάζουν σαν γκαράζ αυτοκινήτων. Θα συναντήσουν δασκάλους, στην πλειονότητά τους σκυθρωπούς και δίχως όρεξη, που από τότε που τελείωσαν τις σπουδές τους δεν έχουν ανοίξει βιβλίο. Θα συναντήσουν δασκάλους, για τους οποίους η λέξη εξατομικευμένη προσέγγιση μαθητή με ιδιαίτερα προβλήματα, υπάρχει μόνο στα λεξικά. Θα πρέπει να αποστηθίσουν κακογραμμένα βιβλία πάνω στα οποία θα εξεταστούν. Οποιος έχει την καλύτερη μνήμη ή τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης, όχι απαραίτητα και το καλύτερο μυαλό, θα επιβραβευθεί. Οι κακοί μαθητές θα τιμωρηθούν και θα σπρωχθούν στη μαθησιακή άρνηση.

Η μαθητική διαρροή στη χώρα μας, σε κάποιες περιοχές ξεπερνά το 30% , ενώ στη Φινλανδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η απάντηση της υπουργού παιδείας τους είναι: «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή».

Γιατί αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στο σημαντικότερο τομέα μιας χώρας όπως είναι η παιδεία, από την οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα; Γιατί βασανίζουμε δίχως λόγο ότι πολυτιμότερο έχουμε, τα παιδιά μας; Γιατί, ενώ πληρώνουμε τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο για την παιδεία (στην παραπαιδεία των φροντιστηρίων), έχουμε μια τόσο άθλια δημόσια παιδεία;

Την απάντηση μας την έδωσε πριν λίγες ημέρες ο κος Βουλγαράκης: «υπάρχουν βουλευτές που τα δίδακτρα που πληρώνουν για τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία είναι περισσότερα από τα εισοδήματα που δηλώνουν στο πόθεν έσχες»!!!Κυβερνώντες και εξουσιάζοντες, που στέλνουν τα παιδιά τους σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία, δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά στη δημόσια παιδεία, όπως δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά για τη δημόσια υγεία αφού αν χρειαστεί, οι ίδιοι και τα παιδιά τους θα πάνε στο Memorial.

Αυτή είναι η μοναδική εξήγηση και καμία άλλη για τα άθλια δημόσια σχολεία μας. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες προς βλάκες!Στη Φινλανδία, ο γιος του πρωθυπουργού, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού της πολυκατοικίας και του χασάπη της γειτονιάς πάνε στο ίδιο δημόσιο σχολείο.

Γι αυτό και έχουν κάθε λόγο να δίνουν τα διπλάσια ακριβώς λεφτά από εμάς, γύρω στο 7% του ΑΕΠ, για την παιδεία τους. «Βάση της εκπαίδευσής μας είναι η ισότητα όλων στο σχολείο», λέει η υπουργός τους. Οι φινλανδοί αγαπούν την πατρίδα τους, όχι ακροδεξιά και θεωρητικά σαν μια αφηρημένη ιδέα, αλλά σαν ζωντανό οργανισμό. Γι αυτούς πατρίδα είναι πάνω απ' όλα ο λαός τους, οι άνθρωποί τους, τα παιδιά τους.

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2008

Αιτία πολέμου η εκταφή του (πρώτου) gay αγίου!


Οταν η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αποφάσιζε να αγιοποιήσει τον καρδινάλιο Νιούμαν, δεν φανταζόταν ότι θα σκόνταφτε στην εκταφή. Η διαδικασία αυτή φαίνεται ότι αντίκειται στην τελευταία επιθυμία του μέλλοντα αγίου, που ήταν να μείνει στην αιωνιότητα θαμμένος δίπλα στον στενό του φίλο, τον πατέρα Αμβρόσιο!
Οπως αναφέρει η «Daily Mail», για περισσότερες από τρεις δεκαετίες οι δύο άνδρες ήταν αχώριστοι και ζούσαν σαν παντρεμένο ζευγάρι. Μάλιστα, το πόσο κοντά είχαν έρθει οι δυο τους φαίνεται από τη δήλωση του Νιούμαν λίγο μετά το θάνατο του Αμβρόσιου το 1875: «Πίστευα πάντα ότι καμία απώλεια δεν συγκρίνεται μ' εκείνη του συζύγου, όμως δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η θλίψη κάποιου άλλου μπορεί τώρα να είναι μεγαλύτερη από τη δική μου».
Ο καρδινάλιος Νιούμαν είχε εκφράσει τουλάχιστον τρεις φορές την έντονη επιθυμία του να θαφτεί μαζί με τον φίλο του, ενώ λίγες εβδομάδες πριν από το θάνατό του, το καλοκαίρι του 1890, την είχε διατυπώσει και γραπτώς αναφέροντάς την ως την «τελευταία, επιτακτική επιθυμία»...
Η επιθυμία του καρδινάλιου πραγματοποιήθηκε και επί 118 χρόνια οι δύο φίλοι μοιράζονταν τον ίδιο τάφο. Αν όμως τώρα η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία μπει ανάμεσά τους, θα τους χωρίσει για πάντα, γεγονός που μια μερίδα του κόσμου θεωρεί απροκάλυπτη ομοφοβική καταδίωξη! «Κάτι τέτοιο παραβιάζει την επιθυμία του καρδινάλιου Νιούμαν να θαφτεί για πάντα δίπλα στον σύντροφό του» είπε ο Πίτερ Τάτσελ, εκπρόσωπος οργάνωσης για τα δικαιώματα των γκέι, χαρακτηρίζοντας την εκταφή του καρδινάλιου πράξη ασέβειας και θρησκευτικής βεβήλωσης. «Είναι μια επαίσχυντη, επονείδιστη προδοσία προς τον καρδινάλιο Νιούμαν από την Καθολική Εκκλησία, που ως γνωστόν μισεί τους γκέι» συμπλήρωσε.
Μάλιστα, η τοποθέτησή του βρήκε ιδιαίτερη απήχηση καθώς, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση που διενήργησε η εφημερίδα «Church Times» στους αναγνώστες της, από αυτούς συμφωνεί μαζί του το 80%! Παρ' όλα αυτά, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία επιμένει ότι η εκταφή του καρδινάλιου αποτελεί μέρος της καθορισμένης διαδικασίας για την προετοιμασία της αγιοποίησης και δεν έχει καμία σχέση με την προσωπική του ζωή. Μάλιστα κατηγορεί την οργάνωση για τα δικαιώματα των γκέι ότι αντιδρά κατ' αυτό τον τρόπο επειδή έτσι τη συμφέρει.
Σε δηλώσεις του στο Radio 4 του BBC ο Οστιν Αϊβερι, πρώην σύμβουλος του καρδινάλιου Κόσμακ Μέρφι Ο'Κόνορ, επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας Αγγλίας και Ουαλίας είπε ότι κανείς δεν αμφισβητεί την αγάπη του καρδινάλιου Νιούμαν προς τον πατέρα Αμβρόσιο, τονίζοντας όμως ότι είναι λάθος να ανατρέχει κανείς στη βικτοριανή περίοδο, τότε που «αυτές οι έντονες, παθιασμένες αλλά εντελώς αγνές σχέσεις μέσα στην αγγλο-καθολική κοινότητα ήταν πολύ συνηθισμένες».
Οπως και να 'χει, η εκταφή -άρα και η απομάκρυνση της σορού του Νιούμαν από το πλευρό του φίλου του- θα αναζωπυρώσει τη διαμάχη που υπάρχει για το ρόλο της ομοφυλοφιλίας τόσο στην Αγγλικανική όσο και στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. «Δεν νομίζω ότι μπορούν να κάνουν σαν να μην υπήρξε ποτέ αυτή η σχέση» είπε αναφερόμενος στους εκπροσώπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ο Μάρτιν Πρέντεργκαστ, υπέρμαχος των ομοφυλόφιλων στην Εκκλησία. «Ας μη φοβόμαστε να αναγνωρίσουμε ότι ο καρδινάλιος Νιούμαν πέρασε τις δικές του δοκιμασίες και παρ' όλα αυτά κατάφερε να τις αντιμετωπίσει με θετικό τρόπο, χωρίς να εκθέτει τη δέσμευσή του για αγαμία».
Αντικείμενο συζήτησης η σεξουαλική ταυτότητά του
Ποια είναι όμως η αλήθεια για τον Νιούμαν; Ηταν γκέι; Ή οι στενές φιλίες του με συναδέλφους του ήταν αγνές και παρεξηγήθηκαν υπό το πρίσμα της εποχής; Ο καρδινάλιος Νιούμαν ήταν γιος φούρναρη και γεννήθηκε το 1801. Χειροτονήθηκε το 1823 στην Αγγλικανική Εκκλησία, αλλά το 1844 προσχώρησε στον καθολικισμό και στη συνέχεια ίδρυσε τον πρώτο αγγλικό ευκτήριο οίκο στο Μπέρμιγχαμ, αλλά κι ένα κολέγιο στο Δουβλίνο που σήμερα είναι γνωστό ως University College. Το 1879 έγινε καρδινάλιος. Πάντως, τα ερωτήματα για τη σεξουαλικότητά του υπήρχαν ακόμη και την εποχή που ζούσε. Μάλιστα, το 1864 ο συγγραφέας και ιστορικός Τσαρλς Κίνγκσλεϊ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του, η οποία ώθησε τον καρδινάλιο να γράψει την «Apologia Pro Vita Sua», στην οποία αμύνεται της ευαίσθητης άποψής του για το τι εστί «αρρενωπότητα».