Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2007

Η ζωή μoυ όλη είναι ένα τσιπάκι…


Η αιώνια ζωή μπορεί να μην έχει ακόμα επιτευχθεί, αλλά η τεχνολογία μάς εξασφαλίζει τουλάχιστον την ψηφιακή ύπαρξή μας στο διηνεκές. Εδώ και κάποιο καιρό μπήκαμε στην εποχή του terabyte. Οι νέοι σκληροί δίσκοι είναι ικανοί να αποθηκεύουν ό,τι διαβάζουμε, ό,τι ακούμε και το ισοδύναμο οκτώ ωρών ήχου αλλά και δέκα φωτογραφιών ανά ημέρα για διάστημα 60 ετών! Αν η τεχνολογία συνεχίσει με αυτούς τους ρυθμούς, σε περίπου είκοσι χρόνια ο καθένας από εμάς θα μπορεί να αποθηκεύει όλη τη ζωή του στο κινητό του και μάλιστα σε υψηλή ανάλυση. Με λίγα λόγια, οι αναμνήσεις μιας ζωής εκτός από το βιολογικό μας εγκέφαλο θα είναι και στον ηλεκτρονικό μας εγκέφαλο σε σχήμα... pocket! Αυτή η ακραία πρακτική, που ονομάζεται lifelogging, έχει όλο και περισσότερους οπαδούς. Ο Ζόζεφ Κάιζερ, ένας 84χρονος Ελβετός, συγκέντρωσε και σκάναρε όλα τα έγγραφα και τις φωτογραφίες που αφορούν τη ζωή του και πια έχει φτιάξει το ψηφιακό άλμπουμ της ύπαρξής του. Ο Γκόρντον Μπελ, ερευνητής στη Microsoft, από το 2001 καταγράφει συνεχώς την καθημερινότητά του. Κάθε του κίνηση εντοπίζεται από ένα μίνι υποδοχέα GPS, ενώ για να καταγραφούν και όσα βλέπει φοράει γύρω από το λαιμό του μια SenseCam, η οποία τραβάει μια φωτογραφία ανά λεπτό και ενεργοποιείται, όταν διαπιστώνει αλλαγή στο φωτισμό ή θερμότητα από κάποιο άλλο σώμα που πλησιάζει. Όλη αυτή η καταγραφή γίνεται στο πλαίσιο του προγράμματός του που το ονομάζει MyLifeBits (τα κομμάτια της ζωής μου), το οποίο εκτός από εργαλείο για τη μεταφορά προσωπικών πληροφοριών στις μελλοντικές γενιές μπορεί να λειτουργήσει και ως εφεδρική μνήμη, σε περίπτωση που ο «πρωταγωνιστής» εκδηλώσει κάποια νόσο που θα του στερήσει την μνήμη. Είτε έχουμε πρόβλημα είτε όχι, μια απλή αναζήτηση θα μας υπενθυμίζει αυτά που ζήσαμε.

3 σχόλια:

tzonakos είπε...

Καλημερα. Σε εβαλα στους συνδέσμους μου.
Δεν θα κατέγραφα παραπάνω πράγματα για τη ζωή μου απο οσα απλά ήδη κανω, όπως οι φωτογραφίες μου και τα μπλογκς μου.
Δηλαδη τι ; Να εχω κι άλλ μια ζωή backup σε ψηφιακή μορφή ;
Και μετα τι; Κάποιοι θα κάτσουν κατω την μιση ζωή τους για να παρακολουθήσουν την δική μου ;
Μάταιο ειναι όλο αυτο.

Θα το κάνω μια φορά ετσι για να φτιάξω στο μπλόγκ μια ανάρτηση.

και μετα θα ζώ κανονικά εξω απο τα τσιπάκια !

Lily είπε...

Μάταιο είναι να βλέπεις την ζωή να περνάει μέσα σε μια οθόνη!!
Θεωρώ ότι οι περισσότεροι blogers πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε που λέει και γνωστή διαφήμιση, ή τέλος πάντων όσοι διατηρούν κάποιο blog αν μη τι άλλο σκέφτονταί και καταναλώνουν λίγο από τον χρόνο τους για να εκφράσουν μια άποψη γράφοντας την, όποτε δεν ανήκουν και σε ομάδες υψηλού κινδύνου…όσοι γράφουν δεν κινδυνεύουν να χάσουν την μνήμη τους και να την αποθηκεύουν σε καρτούλες δεδομένων. Παρ¨όλα αυτά περνάμε σε μια εποχή νεκροποίησεις εγκεφαλικών κυττάρων με όλα αυτά τα καλούδια που μας προσφέρει η τεχνολογία και τα χρησιμοποιούμε με λάθος τρόπο.

Σε ευχαριστώ για την προσθήκη στην λίστα επαφών σου. Τιμή μου να σε έχω και εγώ στην δική μου.

Πίκος Απίκος είπε...

Εγώ απλά νομίζω ότι μερικοί άνθρωποι έχουν υπερβολικά πολύ ελεύθερο χρόνο:) Άκου σκάναρε όλες τις φωτογραφίες και τα έγγραφα της ζωής του. Εδώ εγώ με ένα συρτάρι γεμάτο και δεν μπορώ να τα φέρω βόλτα...:)